| EEN AANZET TOT ECOLOGISCH BERMBEHEER | |||||
| Bij het onderhoud van bermen en sloten wordt nog steeds weinig rekening gehouden met het feit dat ook wegkanten en waterlopen een stukje natuur vertegenwoordigen. In feite vormen beide een belangrijk deel van de ecologische hoofdstructuur (EHS), omdat ze een verbinding vormen tussen alle natuurgebieden in heel Nederland. Nu door de moderne landbouwmethoden het boerenland zo intensief bewerkt wordt, dat er voor veel planten en dieren geen plaats meer is, vormen bermen en waterkanten een laatste toevluchtsoord voor bedreigde soorten. Doordat al deze wegkanten en waterlopen in feite met elkaar verbonden zijn, zouden ze tevens een nieuwe natuurvriendelijke verbindingszone kunnen vormen, waarlangs dieren en planten zich kunnen verplaatsen over grotere afstand. | |||||
| Op deze pagina's willen we verslag doen van onze inspanningen om via ons project ECOLOGISCH BERMBEHEER de toestand van weg- en waterkanten in het Drentsche Aa gebied te verbeteren. |
|||||
| 27-10-2011 | Bedrijventerreinen voor vlinders (Bericht van de vlinderstichting) | ||||
| Industrieterreinen en bedrijvenparke kunnen een rol spelen bij de bescherming van vier kwetsbare dagvlindersoorten. Bermen, overhoeken en groene daken vormen een uitbreiding van hun bestaande leefgebied. Het gaat daarbij om bedreigde en kwetsbare vlindersoorten van schralere kruidenrijke plekken. Vier van de Rode Lijstsoorten, bruin blauwtje, heivlinder, kleine parelmoervlinder en groot dikkopje, krijgen betere overlevingskansen bij een goede inrichting en een juist beheer van de bedrijventerreinen. |  bruin blauwtje |
||||
| 07-10-2011 | Agrarische natuur voor meeste soorten ongeschikt (Bericht van de Vlinderstichting) | hele artikel | |||
| Hoewel staatssecretaris Bleker vooral wil investeren in agrarische natuur, blijken daar maar weinig soorten van te profiteren. Voor behoud en herstel van biodiversiteit moet juist worden ingezet op natuurgebieden en verbindingen. De voornaamste reden daarvan is, naast het intensieve landgebruik en de ontwatering, de overmaat aan voedingsstoffen, met name stikstof en fosfaat. Er zijn maar weinig soorten die het volhouden in zo´n overbemeste omgeving. Dit geldt voor planten, maar ook voor dieren. Ons onderzoek aan dagvlinders laat zien dat 60% van de Nederlandse soorten afhankelijk is van schrale omstandigheden. Deze bieden een grotere variatie aan voedselplanten en ook vinden de rupsen er een voldoende warm microklimaat om zich te ontwikkelen. |
 groot koolwitje gedijt ook in landbouwgebied |
||||
| 13-12-2010 | Graslandvlinders in Europa sterk achteruit (Bericht van de Vlinderstichting) | hele artikel | |||
| Graslandvlinders gaan in Europa sterk achteruit. Dat is de conclusie van een nieuwe studie door Butterfly Conservation Europe, gebaseerd op gegevens van 3.000 plekken in 15 Europese landen. Oorzaken zijn intensievere landbouw, maar ook extensivering en verwaarlozing van landbouwgebieden. Het stopzetten van beheer speelt vooral in ernstige mate in de Europese berggebieden en in Oost- en Zuid-Europa, terwijl in het laagland de graslandvlinders het meeste last hebben van intensivering. De resultaten tonen de dramatische en voortdurende achteruitgang van de biodiversiteit in de Europese graslanden. We hebben dringend behoefte aan structurele veranderingen van het EU-landbouwbeleid dat meer ruimte geeft aan landbouwgebieden met een hoge natuurwaarde (High Nature Value Farmland). Zo’n landbouwbeleid zou beter zijn voor het milieu, voor de dieren en voor rurale gemeenschappen die worstelen om te overleven. Het huidige systeem ondersteunt vooral de intensieve producenten. |
 moerasparelmoervlinder, verdwenen uit Nederland |
||||
| 08-10-2010 | B(l)oeiende bermen; een doel om na te streven in het Nationaal Park Drentsche Aa | ||||
| Vergeleken met het kleinschalige landschap dat tot circa de jaren vijftig bestond, is het hedendaagse landschap verworden tot een "ecologische woestijn", waarin een groot deel van de oorspronkelijke soorten is verdwenen. Dit geldt niet alleen voor de planten, maar ook voor de insecten en andere kleine dieren die van oorsprong in dit landschap thuis horen. Wegbermen zijn doorgaans maar enkele meters breed, maar door het dichte wegennet is de totaal oppervlakte aan wegbermen in Nederland relatief groot. Bijna 2% van het totale landoppervlak wordt ingenomen door wegbermen, terwijl "erkende" natuurgebieden slechts 4% omvatten. Een mooie kans dus om, door een beter beheer van deze bermen, een bijdrage te
leveren aan de ecologische diversiteit van het land. |
|||||
| Bij een ander (ecologisch) bermbeheer hebben we de volgende doelstellingen voor ogen: 1. Streven naar stabielere vegetaties met meer plantensoorten en daardoor meer insecten, waardoor hogere dieren als amfibieën, vogels en zoogdieren weer kansen krijgen. 2. Bieden van mogelijkheden aan dieren om bermen te gebruiken als overwinteringsplaats. 3. Mogelijkheid tot het bieden van nestmogelijkheden aan vogels en kleine zoogdieren. 4. Diervriendelijk onderhoud aan bermen en slootkanten, gericht op een maximale overlevingskans van alle daar voorkomende diersoorten 5. Verhogen van de belevingswaarde voor de weggebruiker/recreant/bewoner. 6. Voorkomen van insectenplagen door verstoorde evenwichten te herstellen |
Klik op de foto hier onder voor het artikel over ecologisch bermbeheer |
||||
| De komende periode zullen we contact zoeken met verschillende instanties om aandacht te vragen voor dit onderwerp. | |||||
| 02-09-2010 | Dit jaar is alleen een strook van 50 cm langs de fietspaden gemaaid, een vooruitgang in het maaibeleid | ||||
| Terwijl andere jaren meestal de hele berm naast de fietspaden werd verpulverd, is er dit jaar voor het eerst volgens protocol gemaaid; d.w.z. een strook van 50 cm aan weerskanten van het pad, wat de verplichte maaiafstand is langs fietspaden die worden gesubsidiëerd. Voor de grasklokjes langs de Duinweg is dit goed nieuws. Hoewel de laag zwart zand die dit jaar is opgebracht een aanslag betekent op hun voortbestaan, hebben de overgebleven exemplaren nu in ieder geval meer kans om te bloeien en zaad te maken. Het lijkt ons echter wel raadzaam om het gemaaide gras te verwijderen. |  |
||||
| 21-06-2010 | Beheer van de berm langs de Duinweg in Midlaren, leidt tot uitroeiing van | beschermde grasklokjes | |||
| Op enkele plekken in Midlaren groeien nog blauwe grasklokjes, een plant die houdt van goed doorlatende onbemeste grond en veel licht. De gemeente Tynaarlo gaat echter erg onzorgvuldig om met deze mooie wilde plant. In de berm langs het fietspad aan de Duinweg, tussen de Tolhuisweg en de Veenhorst, groeiden de grasklokjes altijd overvloedig. Doordat de bermen echter al in een vroeg stadium (vaak meerdere keren per jaar) worden gemaaid, krijgt de plant geen gelegenheid zaad te maken, waardoor in de berm zelf het aantal klokjes steeds minder wordt en ze zich voornamelijk handhaven langs de steile helling aan de kant van het weiland. In 2003 heeft Philippe Boucher hierover al een uitgebreide brief (met foto's) geschreven naar de gemeente. Overigens zonder veel resultaat. Het lijkt voor de gemeente moeilijk te zijn om, wat het maaien betreft, een gedifferentiëerd beleid te voeren. In het begin van 2010 zijn de bermen aan de Duinweg opgehoogd met een dikke laag zwarte (voedselrijke) aarde en vervolgens heeft iemand daar een bloemenmengsel gezaaid van witte, roze en rode klaprozen. Voor de langsfietsende toerist biedt dit kortstondig een feeërieke aanblik (zolang er nog geen regenbui de boel heeft platgemaaid). Maar het kan toch niet de bedoeling zijn om onze schaarse wilden planten uit te roeien om ook van de bermen een bloementuin te maken? Klik voor een fotoreportage op de plaatjes in de rechterkolom. |
   |
||||
| 25-01-2010 | Oriëntatiefase | Philippe Boucher: ander maaibeleid |
|||
| Eind vorig jaar zijn twee leden van het Natuurplatform gestart met de voorbereiding van een project Ecologisch Bermbeheer. Het project bevind zich nog in een oriëntatiefase. De deelnemers zijn bezig zich zelf in te lezen in het onderwerp en er zijn oriënterende gesprekken gevoerd met o.a. de gemeente Hunze en Aa's, de gemeente Tynaarlo, het Waterschap Hunze en Aa's en het project Wierde en Dijk, dat al een hele expertise heeft opgebouwd op dit gebied. Zelf heeft de projectgroep een kort inleidend stukje geschreven, met daarin gedachten over het hoe en waarom van een ander maaibeleid. (Zie de link in het balkje hierboven.) | |||||
| naar top van pagina | |||||
